سید حسین رسولی خبرنگار گروه تماشا مریم منصوری اعتقاد دارد در اجرای نمایش خود تنها دست روی یک مضمون نگذاشته و میشود نمایش او را از منظرهای گوناگون بررسی کرد. او اشاره میکند به وضعیت مسافرخانه که در آثار مارگارت دوراس و آلبر کامو از آن استفاده شده است. منصوری هم با آگاهی از این امر به سراغ همین وضعیت رفته است. نمایش «آخرین سفر» از جمله آثاری است که در سالن اصلی، تئاتر مولوی روی صحنه رفته، سالنی که به نظر میآید این روزها دوباره رونق گرفته است . نمایش منصوری کنایه به نمایشهای نمادگرایانه و آبزورد میزند و حال و هوای متمایزی با آثار رئالیستی دارد. گفتوگوی ما را در زیر بخوانید. متن شما از چه زمانی متولد شد و چگونه رنگ صحنه را به خود دید؟ یک سال پیش دست به قلم شدم و این نمایشنامه را نوشتم. در جشنواره تئاترشهر شرکت کردم و در بین ۱۰ نامزد اصلی قرار گرفتم. اول نگاه من جشنوارهای بود. بعد برای پروژه عملی دانشگاه این متن را ارائه دادم و اجرا رفتم. ولی دوست نداشتم صرفا یک متن دانشگاهی باشد. بنابراین به سالن مولوی ارائهاش دادم و قبول شد و بالاخره توانستیم اجرا برویم. اصلا دوست ندارم که

برنامه جلسات نمایشنامه خوانی آثار برگزیده مسابقه نمایشنامه نویسی سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر اعلام شد. به گزارش خبرگزاری مهر، جلسات نمایشنامه خوانی آثار برگزیده مسابقه نمایشنامه نویسی سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر از ساعت ۱۵ روز یکشنبه ۲۳ آبان ماه با برگزاری مراسم افتتاحیه این رویداد در تالار کنفرانس تئاتر شهر برگزار می شود. بر اساس اعلام ستاد برگزاری سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر برنامه کامل اجراها به شرح زیر اعلام شده است: یکشنبه ۲۳ آبانماه ساعت ۱۵:۳۰ : جلسه نمایشنامه خوانی« پروانه الجزایری»، نویسنده: پیام لاریان، کارگردان: سعید حسنلو. ساعت ۱۸: جلسه نمایشنامه خوانی «خوابگرد»، نویسنده: نوید ایزدیار. دوشنبه ۲۴ آبانماه ساعت ۱۵:۳۰: جلسه نمایشنامه خوانی «رقص هانتینگتن»، نویسنده: محمدرضا عرب یار محمدی. ساعت ۱۸: جلسه نمایشنامه خوانی «نگران نباش آدامس بجو»، نویسنده: امیر لشگری. سه شنبه ۲۵ آبانماه ساعت ۱۵:۳۰: جلسه نمایشنامه خوانی «خواب های رنگی ببینید آقا»، نویسنده: مسعود شاکرمی. ساعت ۱۸: جلسه نمایشنامه خوانی «خون چکان»، نویسنده: مج

پژمان الماسينيا «آخرين سفر» روايت كوچ ماهيها و عليها به ناكجاآباداست؛ عزيمتي بيفرجام. چرخهاي توقفناپذير... تايم«آخرين سفر» ۴۵ دقيقه است و اين يعني، نمايش درست در همان جايي تمام ميشود كه بايد. ۴۵ دقيقه«آخرين سفر» نه تماشاگرش را در هيچ برههاي خسته و ملالزده ميكند و نه از آن سوي بام ميافتد و موجبات ابهام و سردرگمياش را فراهم ميآورد. «آخرين سفر» هيچ گرهاي را گنگ و ناگشوده باقي نميگذارد. نويسنده وكارگردان در«آخرين سفر»، قدر زمان را خوب ميداند. نخ ارتباط تماشاگر با «آخرين سفر» خيلي زود وصل ميشود و خوشبختانه تا انتها نيز از گزند پارگي مصون ميماند. «آخرين سفر» درگيركننده و دغدغهمند است و از آن دست كارها به شمار نميرودكه درپايان، مخاطب هاج و واج ازخودش –واحيانا بغلدستي!- ميپرسد: «خب حالا كه چي؟!» مريم منصوري و اكيپ بازيگرانش توانستهاند «آخرين سفر» را از موهبت باورپذيري بهرهمند سازند؛ حال و هوايي كه البته اتمسفر خاص حاكم بر سالن اجراي نمايش نيز در به بارنشستنش بيتاثير نيست و تماشاگر، خود را تمام وكمال در بابيلونپلازا احساس ميكند. «آخرين سفر» با حشو و زواي

مریم منصوری به ایلنا، از «آخرین سفر» گفت: کارگردان نمایش «آخرین سفر» با اشاره به هتلی که در این نمایش زوجی جوان را اسکان داده تا درمورد رابطهشان تصمیم بگیرند، گفت: این هتل درواقع مثل برزخ است؛ یعنی موقعیتی قبل از زندگی این جهانی و قیامت که ما نمیدانیم تکلیف هرکسی چه میشود؛ برزخی که قرار است در گام بعدی آن تکلیفها مشخص شود. به گزارش خبرنگار ایلنا، «آخرین سفر» به نویسندگی و کارگردانی مریم منصوری در تالار مولوی روی صحنه است؛ این نمایش داستان زوجی را روایت میکند که بعد از هفت سال، به سفری میروند تا ببینند که میتوانند به رابطهشان ادامه دهند یا نه. اما رزرو آنها در لیست هتل، بیآنکه بدانند چرا از دست میرود و آنها مجبور میشوند به هتلی ناشناخته بروند. در آنجا اتفاقهای غیر قابل پیشبینی برایشان رقم میخورد و... مریم منصوری با بیان اینکه «نه در متن و نه در اجرا هیچ آدرس دقیقی به لحاظ مکان و زمان از هتل «بابیلون پلازا» نداریم.» گفت: یعنی ما میدانیم دو کاراکتر اصلی یعنی «علی» و «ماهی» از مبدا تهران حرکت کردهاند و به جایی رسیدهاند که 24 ساعت در راه بودهاند و به خاطر راه طولان

ایران تئاتر :نمایش آخرین سفرنوشته و کار مریم منصوری این روزها درسالن اصلی تالار مولوی به روی صحنه رفته است.نمایشی که به تنهایی،استیصال ها ،تردیدها،خودخواهی ها ،عشق ومهاجرت می پردازد. نمایش" آخرین" سفر روایتگر داستان یک زوج است که بعد از ۷ سال با هم به سفری می روند تا ببینند آیا مایل به ادامه زندگی مشترک هستند ؟.اما نام آنها از لیست رزرو هتلی که از قبل می شناخته اند، حذف شده و به اجبار به هتل دیگری می روند. در این هتل با آدم ها و روابط دیگری مواجه می شوند.شخصیت های نمایش با حضور در یک شهرآخر دنیایی گویی منتظر بروز اتفاقات خوبی برای زندگی شان از قبیل تحکیم پیوندهای عاطفی ،امکان مهاجرت و زندگی بهتر هستند. همه این شخصیتها در هتلی گرد هم جمع می شوند و درام داستان در تقابلشان شکل می گیرد.شیوه اجرایی نمایش نوعی از رئالیسم است که صرف ارائه واقعیت گرایی مد نظر کارگردان نبوده است. منصوری با استفاده از المان ها و نشانه هایی نظیرتکرار برخی از جملات در بزنگاه های مختلف واقعیت گرایی متفاوتی را در روایت داستان به مخاطب عرصه می کند.نمایش "آخرین سفر" نوشته و کار مریم منصوری آبان ماه ساعت ۱۸:۱

گفتوگو با مریم منصوری، کارگردان تئاتر «آخرین سفر» که در تالار مولوی روی صحنه است یاسر نوروزی| مریم منصوری را با داستانهایش میشناسم، هرچند گویا در حوزه تئاتر فعالتر بوده است. با این حال «آخرین سفر» نخستین قدم حرفهای او در حوزه تئاتر است. کاری که با سرمایه شخصی، این روزها در تالار مولوی روی صحنه است. آنقدری هم جذابیت دارد که تا پایان دوست داریم ماجرا را دنبال کنیم، روابط بین کاراکترها را کشف کنیم و از خلال گفتهها و ناگفتههایشان پی به تفکر جاری در صحنه ببریم. قصه درباره زن و مردی است که برای گذر از یک رابطه نافرجام تصمیم گرفتهاند چند روزی را به مسافرت بروند. مکانی که آنها برای این مجال انتخاب کردهاند مشخص نیست اما به مهمانسرایی عجیب پا میگذارند که ناخواسته آبستن حوادث است. سگهایی بیرون پارس میکنند در انتظار دریدن. صاحب هتل با لبخندی مرموز ایستاده برای شیطنت کردن. زنی شبیه به فالگیرهای هندی نشسته برای پیشگویی کردن و.... در این گفتوگو تلاش کردم درباره سبقه حرفهای کارگردان بپرسم و روابط کاراکترهای این نمایش. مریم منصوری را بهعنوان نویسنده میشناختم با کتاب «دو کام ح